بیمار هموگلوبین H دارای یک کمخونی میکروستیک هیپوکروم خفیف تا شدید است با علایم بالینی تالاسمی انترمیدیت تظاهر می کند، بیماران پریدگی رنگ پوست و مخاط دارند، در معاینه طحال ممکن است قابل لمس تا بزرگ باشد هموگلوبین H چون بی ثبات است، داخل گویچه های قرمز رسوب می کند و سبب همولیز مزمن گویچه های قرمز می شود. در این بیماران هموگلوبین H با انکوباسیون گویچه های قرمز با رنگ بریلیانت کریزول بلو 1% رنگ آمیزی شد، هموگلوبین H در الکتروفورز هموگلوبین از همولیزت تازه در PH قلیائی که حرکت سریع دارد اندازه گیری آن 20 تا 25 درصد هموگلوبین بیماران را تشکیل داد. بیلان CBC با شمارشگر خودکار شمارش های گلبول های قرمز را بالا، هموگلوبین، هماتوکریتMCHC , MCH, MCV را پای ین ولی RDW و رتیکولوسیت (با محاسبه اندکس) را بالا نشان داد. مورد 4 یک بار با کریز آپلاستیک با شمارش پایین گلبولهای قرمز و هموگلوبین مراجعه کرد و بستری شد ولی سایر موارد در مراجعات مکرر خود با هموگلوبین بین 8 تا 10 گرم درصد بودند. همین مورد در سیر بالینی خود عوارض همولیز مزمن، کمبود فولیک اسید، وجود سنگ کیسه صفرا، را نشان داد بعلاوه کریزهای همولتیک حاد در موارد 3، 2 دیده شد. با وجود موارد فوق دوره و سیر بیماری خوش خیم بوده، رشد و نمو، بلوغ، ازدواج، آبستنی و استخدام در آنها طبیعی و درمانها نگهدارنده و کمکی مثل مصرف قرص اسید فولیک توصیه شده است، اقدام های جدی در درمان عفونت های جاری آنان ضروری است درمان کمخونی و یرقان همولتیک در آنان تزریق خون بر حسب نیاز است.